Study in Suomi

Suomi’s Summerparadise

Scandinavië in sneltreinvaart
Iets meer dan drie weken geleden stapte ik met Jessy de trein in. Na de kerstvakantie waren we samen naar Polen geweest, om via Litouwen, Letland en Estland terug te gaan naar Finland. Nu leek het ons leuk om de noordelijke weg naar Finland te nemen. En als we dan toch naar Scandinavië gaan, waarom dan niet meteen de poolcirkel over een naar de fjorden in Noorwegen. Inclusief het experiment voor hoe lang zouden we het uithouden met elkaar, in één trein. Op zaterdagmiddag stapte we in de nachttrein naar Kopenhagen, na een nacht niet slapen was het rennen naar de trein naar Malmö, overstap naar de 6 uur durende treinreis naar Stockholm. Eenmaal aangekomen in Stockholm,24 uur nadat we uit Amsterdam waren vertrokken, stapte we in de trein naar een noordelijk oord in Noorwegen. Maandagmiddag 1 uur stonden we iets wat dikke enkels in Narvik. Met ons persoonlijk record non-stop treinreizen staat op 43 uur, mét de adembenemende uitzichten geen probleem.

In het hoge noorden had de herfst al zijn intreden gedaan. Wij hadden in ons zomerse optimisme een licht en klein enkeldaks tentje meegenomen. Met behulp van roze ducktape en een rol vuilniszakken, hebben we tent zo toch maar Narvik proof gemaakt. Na een warme douche was het uiteindelijk machtig slapen; met uitzicht op je fjorden en het tikken van de regen op ons dubbeldakstentje.

We begonnen de dag met een heerlijke “kanelknut” van de lokale bakker. Met die energie in de benen op naar de skipiste. De regen en mist werden echter niet minder, uiteindelijk hebben we een wandeling door een prachtig regenachtig bos gemaakt. De volgende dag drentelde we nog wat rond met al ons bagage, en om 13 uur namen we de trein naar het Zweedse Lulea , vlak bij de grens met Finland. De 7 uur crossen door Lapland was prachtig. We miste wel de bus naar, de nacht moest maar doorgehaald worden in een Laplands café. Met ons eerste biertje, á 8 euro per stuk, in ons hand, werd al snel duidelijk dat we haasten. Alles sloot voor 12 uur. De barjongen wilde ons wel naar het tankstation brengen, dat bleef de hele nacht open. Uiteindelijk heeft hij ons tot 3 uur ’s nachts kennis laten maken met Zweedse rapmuziek en wat sterke verhalen over het gevaalijke stadsleven in Lullea. De laatste uren tot de eerste dag hebben we de zonsopgang gekeken op het busstation. Om 5 uur ’s ochtends stapte we verkleumd de bus in, op naar Finland! Vanuit Kemi konden we weer op de trein, op naar Jyväskylä. Na een laatste lange dag reizen richting het zuiden stonden we eindelijk weer op bekende grond!

Suomi’s Summerparadise
Een ander woord kan ik er niet voor vinden. Met slingertouwen het kraakheldere meer in springen, elke dag een andere strandje vinden om te zwemmen, fietsen door de bossen, veel picknicken en kampvuurtjes, en mooie plekjes ontdekken voor de waanzinnige zonsondergang. Was Finland in het voorjaar het warmste land van Europa, de nazomer is ook prachtig! Goed terug komen na twee heerlijke maanden Nederland en drie geweldige maanden Duitsland. De straat was twee keer zo breed, de huizen minder hoog en vaste fietstochtjes twee keer zo snel. Na maanden in de sneeuw was het weer een groen Jyväskylä weer even wennen.

Het zomerparadijs was compleet na de fietstocht van verleden week. Met twee Duitse jongens een een Fins meisje heb ik een fietstocht gemaakt. Opzoek naar prehistorische rotsschilderingen. Het verhaal geloofde ik niet echt, maar de fietstocht opzich klonk aanlokkelijk genoeg om mee te gaan. Op vrijdag vertrokken we met ze vieren vanaf de universiteit. Na een half uur waren we de stad uit, na 2 uur fietsen was de weg onverhard. Drie lokale Finnen vragen en een ijsje verder, wisten we dat ergens in het bos een bordje zou staan die ons door het bos naar de prehistorische rots zou leiden. Na 2,5 over de onverharde weg en een lekke band verder, was daar het houten bordje in het bos. We parkeerde onze fiets en besloten dat de tent daar ook kon blijven. We gingen het bos in, lieten onze fietsen achter en gingen opzoek naar de rots. Het was een machtig mooie plek, een hoge rots, meteen aan een immens meer.Het was prachtig weer. De tent kon bij de fiets blijven, we namen alleen ons slaapzak mee en besloten om die nacht buiten te slapen. De zoektocht naar de rotsschilderingen kon beginnen. Maar de beperkte informatie vertelde ons dat ze vooral zichtbaar waren na een flinke regenbui. Eigenlijk dolblij dat we die regenbui niet hadden, en na twee uur zoeken besloten we de rotsschilderingen maar te laten. De mannen gingen koken op het kampvuur, de meiden het bos in om blueberries en paddenstoelen te plukken. Lekker eten, zwemmen bij zonsondergang, opwarmen bij het kampvuur en daarna je slaapzak uitrollen op de rots. Muts op, truien en legging aan, wollen sokken aan de voeten, warmen dan je slaapzak in en uren naar de machtige sterrenhemel kijken.

Terwijl wij rustig wakker werden (verstrooide hoven met mutsen en sjalen in mummie slaapzakkenliep er plotseling een groep mensen langs; op zoek naar de rotsschilderingen. Het Finse meisje vertelde dat de man presentator was van een Finse natuurdocumentaire. Hij had veel gereisd en sprak geweldig Engels. Met zijn handboek en kennis hebben we uiteindelijk nog veel rotsschilderingen gezien, gemiddeld 7000 jaar oud! Van Elanden en volle vissersboten. Echt een bizar idee, dat zolang geleden mensen al in staat waren om deze barre winters te overleven.

En nu, ruska komt eraan. Het seizoen met de gekleurde bladeren, waar bij alle Finnen mij vol verwachting en schitterende ogen over vertellen. Dit weekend gaan we een weekend het bos in. Naar een zomerhuisje, om de verjaardag van een Fins meisje uit me klas te vieren.

Liefs, Yara